Wie twee tot drie miljoen euro te besteden heeft, kan in beide gevallen een geavanceerde hybride supercar voor in de garage aanschaffen.
Het is al lang bewezen dat hybride auto's ook echte supercars kunnen zijn. Dit blijkt niet alleen uit talloze voorbeelden in de autosport, maar ook uit de McLaren W1 en de Ferrari F80: twee hypercars die consequent hybride technologie inzetten ten behoeve van de prestaties en daardoor uitzonderlijke resultaten behalen.
De Britse en de Italiaanse auto vertegenwoordigen twee zeer verschillende interpretaties van de hybride supercar: de W1 focust op een directe verbinding tussen mens en machine, terwijl de F80 technische complexiteit onder de motorkap verbergt. Beide leveren uitzonderlijke prestaties.
Buitenkant
De McLaren W1 is ongeveer 4,64 meter lang, 2,08 meter breed en 1,21 meter hoog, met een wielbasis van circa 2,68 meter. De Ferrari F80 is langer en iets lager: 4,84 meter lang, 2,06 meter breed en slechts 1,14 meter hoog, met een wielbasis van 2,67 meter.
Qua stijl verschillen de twee hypercars. Het W1-model is aerodynamisch functioneel, met een carrosserie die consistent is aangepast aan de luchtstroom. In combinatie met onbewerkt koolstofvezel geeft deze Britse auto een indruk die bijna doet denken aan een straatlegale raceauto.


De F80 interpreteert Ferrari's designtaal echter op een veel futuristischer manier. De carrosserie, ontworpen door Flavio Manzoni, heeft een compact passagierscompartiment en een duidelijke scheiding tussen het bovenste en onderste deel van de auto. Aan de voorzijde zijn de verlichtingselementen geïntegreerd in een donker element dat tevens een aerodynamische functie vervult.
Ook de wielen benadrukken de individuele filosofie. Het W1-model is voorzien van Pirelli P Zero Trofeo RS-banden in de maat 335/30 R20 op de achteras, terwijl het F80-model is uitgerust met Michelin Pilot Sport Cup 2 of Cup 2 R-banden in de maat 285/30 R20 aan de voorzijde en 345/30 R21 aan de achterzijde.
Het duel is vanuit aerodynamisch oogpunt eveneens indrukwekkend. De W1 kan tot wel 1.000 kilogram downforce genereren, grotendeels dankzij de enorme achtervleugel en de geavanceerde bodemplaat. De F80 bereikt ook een indrukwekkende 1.050 kilogram bij 250 km/u. Deze hypercar maakt optimaal gebruik van de S-Duct, een gecoate bodemplaat, aerodynamische luchtkanalen en een actieve spoiler.
| Model | Lengte | Breedte | Hoogte | Tussen |
| Mclaren W1 | 4,64 m | 2,08 m | 1,21 m | 2,68 m |
| Ferrari F80 | 4,84 m | 2,06 m | 1,14 m | 2,67 m |
Interieur
Ook vanbinnen voelt de McLaren aan als een echte racewagen. De stoel is stevig geïntegreerd – het stuur en de pedalen bewegen naar de bestuurder toe. Deze oplossing is bedoeld om gewicht en complexiteit te verminderen. Zichtbaar koolstofvezel en in de cabinestructuur geïntegreerde stoelen vormen een soort schaal rond de passagiers.
Een verticaal 8-inch scherm bevindt zich in het midden van het dashboard, geflankeerd door een digitaal instrumentenpaneel. Het stuurwiel is bewust eenvoudig gehouden en biedt slechts een paar bedieningselementen voor de belangrijkste functies, waaronder Aero en Boost. De ambiance is passend minimalistisch en duidelijk gericht op het rijden.


Ferrari daarentegen volgt het "1+1"-interieurconcept, waarbij de passagier verder naar achteren zit dan de bestuurder. Het dashboard en de zitpositie doen duidelijk denken aan de Formule 1. Het stuurwiel is compacter dan in de LaFerrari en de Italianen hebben wederom gekozen voor fysieke knoppen voor de bediening.
Qua materiaalkeuze zijn beide modellen grotendeels gemaakt van koolstofvezel en technische materialen. De F80 lijkt dichter bij de traditie van Ferrari's straatlegale modellen te staan, terwijl de W1 nog radicaler en meer circuitgericht oogt.
Wat de dagelijkse bruikbaarheid betreft, biedt de F80 een bagageruimte van 35 liter, terwijl McLaren voor de W1 een capaciteit van 87/118 liter opgeeft.
| Model | Armatuur | infotainment | Kofferbak |
| Mclaren W1 | - | 8 Zoll | 87 / 118 L |
| Ferrari F80 | - | - | 35 L |
Aandrijvingen
De McLaren W1 maakt gebruik van een 4,0-liter V8 biturbo-motor in combinatie met een elektromotor met een vermogen van 252 kW (342 pk). Het hybridesysteem heeft een compacte accu met een capaciteit van slechts 1,4 kWh. Het systeemvermogen bedraagt 938 kW (1.275 pk) en het koppel loopt op tot 1.340 Nm. De verbrandingsmotor draait met maximaal 9.200 toeren per minuut, terwijl de elektromotor tot 24.000 toeren per minuut kan draaien.
Het meest opvallende kenmerk is echter de achterwielaandrijving: alle kracht wordt naar de achterwielen gestuurd. Dit is een ongebruikelijke keuze voor een hypercar in deze vermogensklasse, maar het sluit aan bij McLarens streven om de bestuurder zoveel mogelijk bij de rijervaring te betrekken. De W1 accelereert van 0 naar 100 km/u in 2,7 seconden, van 0 naar 200 km/u in 5,8 seconden en bereikt een elektronisch begrensde topsnelheid van 350 km/u. Het drooggewicht bedraagt slechts 1.399 kilogram.


Ferrari reageert met een nog geavanceerder systeem. Het hart van het systeem is een 3,0-liter V6 biturbo met een klephoek van 120 graden, een vermogen van 662 kW (900 pk) en een koppel van 850 Nm. De motor wordt aangevuld door drie elektromotoren: één achterin met een vermogen van 60 kW (81 pk) en een koppel van 45 Nm, en twee voorin, elk met een vermogen van 104 kW (142 pk) en een koppel van 121 Nm. Het totale systeemvermogen bedraagt daarmee 883 kW (1.200 pk).
Dankzij twee elektromotoren aan de voorzijde beschikt de F80 over vierwielaandrijving. Een accu met een capaciteit van 2,28 kWh is geïntegreerd in een 800-volt systeem. De krachtoverbrenging naar de weg verloopt via een achttraps dubbele koppelingstransmissie – net als bij de W1. Wat rijprestaties betreft, heeft de fabriek in Maranello opnieuw een nieuwe standaard gezet: van 0 tot 100 km/u in 2,15 seconden, van 0 tot 200 km/u in 5,75 seconden en een topsnelheid van 350 km/u. De F80 weegt echter 1.525 kilogram zonder brandstof, wat 126 kilogram meer is dan de McLaren.
| Model | Motor | batterij | Maximaal vermogen | 0-100 km / u | maximale snelheid |
| Mclaren W1 | 4,0 V8-Twin Turbo | 1,4 kWh | 1.275 KM | 2,7 sec. | 350 km/u |
| Ferrari F80 | 3,0 V6-Twin Turbo | 2,3 kWh | 1.200 KM | 2,15 sec. | 350 km/u |
Cene
De McLaren W1 heeft een vanafprijs van ongeveer 2 miljoen euro exclusief btw. Er worden slechts 399 exemplaren geproduceerd.
De Ferrari F80 kost €3,6 miljoen, inclusief belastingen. Er zijn 799 exemplaren gepland. De productie zal naar verwachting tot 2027 doorlopen.
