Herinnert u zich de Fiat Marea nog? Zo niet, dan bent u niet de enige. De Fiat Marea is tegenwoordig vrijwel onbekend en is bijna volledig verdwenen uit ons straatbeeld en ons dagelijks leven.
De A-serie met de interne aanduiding 185 viert dit jaar een bijzondere verjaardag: precies 30 jaar geleden, in de nazomer van 1996, rolde de opvolger van de Fiat Tempra voor het eerst de showrooms in. Het is daarom de moeite waard om terug te blikken op deze auto uit het lagere middenklassesegment, die als klassieke sedan met een aflopende achterkant en als praktische bestelwagen genaamd de "Weekend" de automobiele mentaliteit van eind jaren negentig belichaamt. Marea is overigens het Italiaanse woord voor getij.
Uitgangspunt: Een klasse hoger door bedrog.
Technisch gezien heeft Fiat het zichzelf met de Marea een stuk gemakkelijker gemaakt. De auto is grotendeels gebaseerd op de compacte Bravo (driedeurs) en Brava (vijfdeurs) modellen, die het jaar ervoor werden geïntroduceerd. Tot aan de B-stijl zijn de visuele en structurele overeenkomsten duidelijk. Ook de cockpit is overgenomen.
De Marea is echter niet alleen bedoeld als vervanging voor de Tempra, maar is ook ontworpen als opvolger van de Croma. Om de Marea een halve klasse hoger te positioneren in het middensegment, waar hij concurreert met modellen als de Opel Vectra en de Ford Mondeo, hebben de Italiaanse ingenieurs hun toevlucht genomen tot optische trucs. Krachtigere bumpers verlengen de auto tot een totale lengte van 4,39 meter. De bredere spoorbreedte zorgt daarentegen voor een robuuster uiterlijk.
Met een breedte van 1,74 meter biedt de Marea veel binnenruimte en de bagageruimte heeft een inhoud van 430 liter. Waar de sedan met zijn oplopende achterkant met zijn proportionele maar onopvallende design en drie opbergvakken niet opvalt in het verkeer, ontwikkelt de 4,48 meter lange Marea Weekend een eigen stijl. Een uniek kenmerk is de afneembare bumper onder de achterklep, die hij heeft overgenomen van zijn voorganger, de Tempra. Dit maakt het inladen van de bagageruimte, die een inhoud heeft van maximaal 1.550 liter, aanzienlijk eenvoudiger.
Motoren: Van een vijfcilinder tot een moderne JTD
Bij de lancering biedt de Marea een breed scala aan vierkleppenbenzinemotoren en wervelkamerdieselmotoren. Het aanbod varieert aanvankelijk van 75 pk tot 154 pk in het topmodel. De 2,4-liter vijfcilinder turbodiesel is bijzonder interessant. Met elektronisch geregelde voorkamerinjectie levert deze aanvankelijk 124 pk en is daarmee de op één na krachtigste motor in het aanbod.
ADAC was destijds onder de indruk van de eerste test. Zelfs bij topsnelheid (195 km/u) zou de dieselmotor nauwelijks hoorbaar zijn. Bij een snelheid van 120 km/u zou een volle tank (63 liter) voldoende zijn voor 900 kilometer. De TD 125 sedan kost 37.200 mark, terwijl de VW Vento met 110 pk TDI zo'n 600 mark duurder is.
Van de benzinemotoren is de 2,0-liter vijfcilinder 20V-motor met 147 pk, later verhoogd tot 150 en uiteindelijk tot 154 pk, absoluut het hoogtepunt qua souplesse en geluid. In modeljaar 1999 verbeterde Fiat het motorenaanbod aanzienlijk. De oude dieselmotoren werden grotendeels vervangen door de toen geavanceerde turbodieselmotoren met Common Rail-systeem, de zogenaamde JTD-motoren. Deze onderscheiden zich door hun lage brandstofverbruik.
De kleinere 1.9 JTD-motor levert 105 pk, wat eind 2000 wordt verhoogd tot 110 pk. Hiermee bereikt de sedan een topsnelheid van 185 km/u, accelereert hij van 0 naar 100 km/u in 10,8 seconden en verbruikt hij 5,6 liter brandstof in de gecombineerde cyclus. De grotere 2.4 JTD-motor is vanaf eind 2000 beschikbaar met 130 pk, waarmee een topsnelheid van 197 km/u wordt bereikt, de acceleratie slechts 10 seconden bedraagt en het gemiddelde dieselverbruik 6,7 liter bedraagt.
Pionier: Marea Bipower, aangedreven door aardgas.
De echte noviteit op de IAA Frankfurt 1997 was de presentatie van de Fiat Marea 1.6 SX Bipower. Hiermee schaarde Fiat zich onder de pioniers van in de fabriek geproduceerde voertuigen op gecomprimeerd aardgas (CNG). De bekende 1,6-liter 16V "Torque"-motor met 103 pk was aangepast om zowel op benzine als op aardgas te draaien. De aanpassingen omvatten sequentiële multipoint-gasinjectie, geharde klepzittingen voor de uitlaatkleppen en speciale CNG-injectoren in het inlaatsysteem.
In vergelijking met de vaak gebrekkige retrofit-oplossingen van die tijd, werkt de motor in de benzinemodus volledig zonder vermogensverlies. In de aardgasmodus wordt het vermogen slechts met ongeveer 10 procent verminderd. Gezien de prijs van aardgas in Italië destijds, die 649 lire per kubieke meter bedroeg, is het Bipower-systeem extreem zuinig en reduceert het de CO₂-uitstoot met ongeveer 25 procent. Omdat het netwerk van benzinestations eind jaren negentig echter nog schaars was, is de combinatie met een conventionele benzinetank nog steeds noodzakelijk. Dit vermindert de bagageruimte aanzienlijk.
Update van model- en uitrustingsversie
De Marea is verkrijgbaar in drie klassieke Fiat-uitvoeringen: de SX als basisversie met robuuste stoffen bekleding, de ELX als middenklasseversie met chenille stof en de HLX als topversie met velours, optioneel leer en airconditioning. De Marea heeft in de loop van zijn levenscyclus twee modelupdates ondergaan.
In de zomer van 1999 onderging het interieur een merkbare verbetering. Antracietkleurige dashboards, een lichtgrijze hemelbekleding en verbeterde kunststof oppervlakken met een "soft-touch" coating op de handgrepen vervingen de vaak bekritiseerde, sombere plastic omgeving van de eerste jaren. Eind 2000 volgde een nieuwe facelift met de introductie van een nieuw, rond Fiat-logo. Dit omvatte optische wijzigingen aan de achterlichten van de bestelwagen en een algemene aanpassing van de motoren aan strengere emissienormen.
Speciale versies en andere live-uitzendingen over de hele wereld
Naast de reguliere civiele versies zijn er ook interessante niche-uitvoeringen van de Marea. De Italiaanse politie (Polizia) gebruikt de Marea. Voor zakelijk gebruik is er de Fiat Marengo, die, net als de Marea Weekend in de bedrijfswagenuitvoering, dienstdoet als een tweezitsbusje met gesloten achterruiten en uitsluitend dieselmotor. Nog interessanter zijn de speciale versies die traditioneel gebouwd werden voor taxivervoer op het eiland Capri.
Daartoe verlengde Fiat de Marea sedan met 70 centimeter om ruimte te creëren voor twee extra achterstoelen in het open achtergedeelte, terwijl in de gesloten cabine alleen de bestuurder plaatsneemt. Hoewel de productie van de sedan in Europa begin 2002 eindigt en die van het Weekend-model eind 2002, en ze worden opgevolgd door de Fiat Stilo Multiwagon, begint de carrière van de Marea in het buitenland pas echt.
In Brazilië werd de Marea tot februari 2008 geproduceerd. Opvallend genoeg gebruikte hij de achterkant en achterlichten van zijn prestigieuzere broer, de Lancia Lybra, en bood hij sportieve topversies aan, zoals de 2.0 20V Turbo met maximaal 182 pk. In Turkije bleef het merk Tofaş de auto onder licentie produceren tot eind 2007, en bood onder andere hoogwaardige versies met lederen interieurs aan. Tegen 2007 waren er iets meer dan 900.000 Marea's en hun varianten geproduceerd.
